Maatschappijkunde

15. Criminaliteit meten

Gegeven door:
Jamie Hexspoor
Beschrijving Begrippen

Hallo! Leuk dat je weer kijkt. In deze video gaan we kijken naar hoe criminaliteit gemeten wordt. Veel succes met leren!

Criminaliteit

Alles wat door een wettelijke bepaling als misdrijf strafbaar is gesteld

Daderonderzoek

Een methode om te begrijpen wie betrokken is bij criminele activiteiten en wat voor soort misdaden ze hebben gepleegd. Meestal gebeurt dit door middel van enquêtes waarin mensen zelf kunnen aangeven of ze al dan niet misdrijven hebben begaan

Geregistreerde criminaliteit

Criminaliteit die bekend is bij de politie

Ongeregistreerde criminaliteit

Criminaliteit die niet bekend is bij de politie

Politie statistieken

Bevatten cijfers over ter kennis van de politie gekomen strafbare feiten

Slachtofferonderzoek

Vragenlijsten worden gebruikt bij mensen die worden onderzocht om te achterhalen of ze het slachtoffer zijn geweest van bepaalde misdrijven in het afgelopen jaar. Dit is een steekproef van de bevolking en niet alleen van de slachtoffers

B1. Criminaliteit en rechtsstaat

Samenvatting voor maatschappijkunde - Criminaliteit meten


Geregistreerde en ongeregistreerde criminaliteit

Geregistreerde criminaliteit is criminaliteit die bekend is bij de politie. Ongeregistreerde criminaliteit is niet bekend bij de politie. 


Hoe wordt criminaliteit gemeten?

Criminaliteit kan op verschillende manieren gemeten worden. Bijvoorbeeld door:

  1. Politie statistieken: Deze bevatten cijfers over ter kennis van de politie gekomen strafbare feiten (door opsporing en door aangiften).
  2. Slachtofferonderzoek: Vragenlijsten worden gebruikt bij mensen die worden onderzocht om te achterhalen of ze het slachtoffer zijn geweest van bepaalde misdrijven in het afgelopen jaar. Dit is een steekproef van de bevolking en niet alleen van de slachtoffers.
  3. Daderonderzoek: Daderonderzoek is een methode om te begrijpen wie betrokken is bij criminele activiteiten en wat voor soort misdaden ze hebben gepleegd. Meestal gebeurt dit door middel van enquêtes waarin mensen zelf kunnen aangeven of ze al dan niet misdrijven hebben begaan.
  4. Veiligheidsmonitor: De Veiligheidsmonitor is een manier waarop de overheid probeert te begrijpen hoe veilig mensen zich in Nederland voelen en waarom sommigen zich mogelijk onveilig voelen. Ze doen dit door elke twee jaar een soort vragenlijst naar mensen te sturen en zaken te meten zoals: 
  • Of mensen zelf slachtoffer zijn geweest van criminaliteit, zoals diefstal of geweld.
  • Wat mensen vinden van het werk van de politie, of ze tevreden zijn met hoe de politie dingen aanpakt.


Nadelen van de statistieken

  1. Politiestatistieken: Niet alle misdaden en overtredingen worden aan de politie gemeld. Soms weet de politie niet dat iemand iets verkeerds heeft gedaan omdat mensen het niet vertellen. Misdaden die je kunt zien, zoals diefstal op straat, lijken vaker voor te komen in de politiecijfers dan dingen die minder opvallend zijn. Zichtbare criminaliteit is dus oververtegenwoordigd.
  2. Slachtofferonderzoek: Er kan een emotionele drempel bestaan voor het beantwoorden van vragenlijsten. Voor sommige vormen van criminaliteit zijn niet altijd aanwijsbare slachtoffers (bijvoorbeeld vernielingen van openbaar bezit), waardoor die niet gemeten worden.
  3. Daderonderzoek: Sommige mensen willen niet altijd de waarheid vertellen, vooral als ze betrokken zijn bij ernstige misdaden. Ze kunnen bang zijn voor de gevolgen en geven misschien niet altijd een eerlijk antwoord. Dit maakt het soms moeilijk om precies te weten wie welke misdaden heeft gepleegd.